حال و هوای عید امسال با تمام عیدهایی که گذروندم خیلی فرق میکرد. بچه که بودم، از روزها قبل از عید با مامان اینا میرفتیم خرید، اصلاً سابقه نداشت عید بدون خرید و خونه تکونی بیاد. چنان با ذوق و شوق میرفتیم خرید و اتاقمونو مرتب میکردیم که انگار تموم خوشی های دنیا توو همون چند روزه عید خلاصه میشد. قبل ازعید تکالیف پیک نوروزیو انجام میدادم تا توو عید مشغله فکری نداشته باشم. موقع تحویل سال منتظر عیدی مامان و بابا بودیم، از همون بچگی وقتی سال تحویل میشد بغض میکردم. بعد تحویل سال هم سریعاً میرفتیم خونه مامان جونی و بابا حاجی. همه جا میرفتیم، خونه دورترین فامیل ها که مامان اینا میرفتن ما هم دنبالشون میرفتیم. با ذوق و شوق عیدی میگرفتیم و توو راه خونه عیدی هامونو میشمردیم.

دبیرستانی که شدم دیگه برام افت داشت قبل عید برم خرید و سال نو کفش و کلاه نو بپوشم. فکر میکردم خیلی بزرگ شدم و این کارها ماله بچه هاست. معمولاً بعد عید خرید میکردم. خونه فامیل ها هم فقط فامیل های خیلی نزدیک میرفتم. به مامان اینا میگفتم یعنی چی که هرجا میرید ما مثله جوجه اردک دنبالتون بیایم. فقط خونه درجه ۱.

اولین سالی که دانشجو شدم (عید۸۴) با دوستام رفتم خرید، یک روز کامل توو بازار چرخیدیم و با دستای پر برگشتیم. اون سال انگار دنیا برام خیلی قشنگتر شده بود. چون دانشجو شده بودم و کلی برو و بیا داشتم واسه خودم. واردمحیطی شده بودم که باید خوش تیپ و تر و تمیز می بودم !!!

سالهای بعد عید برام مثل ماه های دیگه سال بود، فقط میرفتم مغازه ی خانومی که از ترکیه جنس میاورد، همونجا همه چیز میخریدم، با مامان اینا سوار ماشین میشدم خونه چند تا آدم که باهاشون حال میکردم میرفتم و بیشتر اوقاتم توو خونه و فیلم دیدن سپری شد.

سال ۸۹، شروعش خیلی بد بود. شب سال تحویل حالم بد شد و ی پام بیمارستان و ی پام خونه بود. اولین روز عیدخبر بدی شنیدم که انگار تمام دنیا رو سرم خراب شد، چشام پر اشک بود. نگاهم به سبد بزرگ گلی بود که قبل عمل حمید برام آورده بود، بوش تو خونه پیچیده بود، اه ولش کن ... سال ۸۹ بد شروع شد، خیلی سخت گذشت بهم. اما خدا رو صد هزار بار شکر ختم به خیر شد. آخرین هفته سال ۸۹ همه چیز به خوبی ختم شد.

عید سال ۹۰، جز یک روز و خونه دو تا خاله و یک عمه هیچ جانرفتم، یعنی نشد که برم. بازم لباس نو خریدم از همون خانومه که از ترکیه لباس میاورد. ۳ روز خونه نشین بودم که روز ۴ام عید صبح پاشدم رفتم دوش گرفتم، ی نگاه کلی به سر و وضع خونه انداختم که ببینم همونی که می خوام هست یا نه، آهنگهایی که ته تغاری انتخاب کرده بود و باهم مرور کردیم ببینیم قرمون میگیره یا نه و ناهار و صبحانه نخورده رفتم آرایشگاه. تا ساعت ۵ اونجا بودم، حمید هم رسید گرگان. باهم رفتیم آتلیه و عکس گرفتیم و اومدیم خونه و مهمون ها یکی یکی اومدن و ما باهم رسماً نامزد شدیم. آخر شب که همه رفتن حمید موند و با هم ی دل سیر شااااااااام خوردیم. توو مهمونی حتی نتونستم ی شیرینی یا شربتی چیزی بخورم، انگار راه گلوم بسته بود نمی تونستم قورت بدم. حمید شب رفت خونه خواهری و فردا بعد ناهار دوباره برگشت شهرشون. بازم خونه نشین شدم تا ۷ ام که حمید اومد. صبح با مامانش اینا اوومدن و رفتیم پا سفره عقد. فردای عقد حال خواهری که تازه باردار شده بود و از اتاق عمل اومده بود بیرون بد شد و دیگه سال سختی شروع شد، دو قلو ها پدرمونو درآوردم. هممونو دوسال پیر کردن تا به اینجا رسیدن. اما خدا رو شکر بازم ختم به خیر شد. بازم سال خوبی بود.

عید ۹۱ شد، کودک درونم بدجور بیدار شد. از بهمن رفتیم خرید تهران. از هر چی دوتا برداشتم. ذوق داشتم با پلاستیکهای پر میومدم خونه. شب عید تا ۴ بیدار بودیم و من برای اولین بار سفره هفت سین چیدم. دقیقاً آخرین سالی که خونه پدری هستم چیدن سفره هفت سین شد با من و حمید. تا الان خوب بوده، باهم بیرون رفتیم، کللللللللللللللللللی عیدی گرفتیم. گرچه ۳ روزه دوباره خونه نشین شدم چون شوشو دوباره برگشت تهران. اما عید من دوباره از امشب که حمید بیاد شروع میشه و امشب میریم عروسی به امید خدا.

کودک درون من همیشه بیدار بوده، ی کودک پر جنب و جوش که همیشه مثله بزغاله بالا و پایین میپره،حتی احساس میکنم بیش فعالی داره، هیچ وقت سرکوبش نکردم،هیچ وقت جلو احساساتشوو نگرفتم، هر جا، هرکاری دلش میخواست گذاشتم بکنه. اما امسال میخوام کودکمو تربیت کنم و بهش بگم عزیزدلم همه جا و جلو هرکسی نباید حرف بزنی، خودنمایی کنی، حرکات نمایشی از خودت دربیاری، خیلی ها تو رو نمیشناسن، بهت تهمت میزنن، تحویلت نمیگیرن و ... ! میخوام جوری باهاش کنار بیام که فقط وقتی خودم و کودکم تنهاییم بیدار بشه و بیداد کنه. سخته خیلی سخت، واس منی که ی لحظه آروم و قرار ندارم و مثل فنر همه جا میپرم آروم شدن خیلی سخته اما باید آروم شم. میخوام شیطنتهامو بزارم واس زمانی که تنهام. اینطوری دیگه قضاوت نمیشم !

سه روزه یکی از دوقولها اومده خونمون و نی نی ما شده، خواهری تنهایی نمی تونه دوتاشونو نگه داره، مامی یکی رو آورده اینجا، وای چه حالی میده از صبح تا الان دور از چشم خواهری ۲۵ بار لپاشو ماچ کردم، وقتی خواهری هست که اجازه نداریم ماچ کنیم، حساسه میگه وای بچم اگه به بذاق دهنت حساسیت داشته باشه چی، میگم برو بابا خبر نداری تا الان چند بار خوردمشون. وقتی لباساشو عوض میکنن، رونشو میزارم تو دهنمو آروم با دندونام گازشون میگیرم وااااااااااااااااااااااااااااااای فوق العاده حال میده!